Podziemny kompleks wykuty w masywie góry Ostra. Do zasadniczej części podziemi prowadzą trzy wejścia zlokalizowane na południowo zachodniej stronie góry. Sztolnie biegną względem siebie równolegle i są oddalone od siebie o około 45 m.
Sztolnia nr 1 ma około 100 m długości i kończy się zawałem, który przez wiele lat stanowił zagadkę podziemi. Sztolnia nr 2 ma około 80 m, a sztolnia nr 3 około 70 m długości. Wszystkie sztolnie dochodzą do poprzecznych wyrobisk, powiększonych do wymiarów hal, z których jedna jest wybetonowana.
W sztolni nr 1 po prawej stronie tunelu wykonano pomieszczenia wartowni, oraz typową śluzę powietrzną. Pomieszczenia te są całkowicie obetonowane. Do podziemi doprowadzono szyb wentylacyjny o głębokości 30 m i średnicy 5 m, jednak jest on obecnie całkowicie zagruzowany. Natomiast w wyrobisku pomiędzy sztolniami nr 1 i nr 2 odnaleziono niedawno tajemniczy otwór o średnicy około 3 m i głębokości 2 m
Najprawdopodobniej jest to zaczątek drążenia nowego szybu do niższej części podziemi. Całkowita długość tuneli kompleksu Rzeczka to około 500 m, powierzchnia 2 500 m2, a kubatura aż 14 000 m3. Tak duża kubatura bierze się stąd, że prawie cała zasadnicza część podziemi to ustawione poprzecznie do sztolni wejściowych ogromne hale.
Do najsłynniejszych naziemnych obiektów Rzeczki należy bez wątpienia centrala telefoniczna, wchodząca w skład potężnego węzła łączności Świdnica - Rzeczka. Ciekawostką jest to, że wymieniony węzeł był większy niż Wrocławski czy Legnicki gdzie stacjonowały całe garnizony i odbywał się ruch telefoniczny na odcinku wschód - zachód (Berlin). Z tej właśnie centrali rozchodziły się kable do pomniejszych central poszczególnych obiektów.
Wiecej informacji o Kompleksie Rzeczka znaleźć można także na stronie
www.sztolnie.pl
